XBOX365.GR
Τα πάντα για το XBOX!

DOOM Eternal – Review

Το να ξεκινήσει κάποιος τις συστάσεις για το Doom, νομίζω είναι περιττό. Πως μπορεί κάποιος άλλωστε να μοιραστεί τις εμπειρίες του σε ένα κομμάτι χαρτί, για ένα από τα ιστορικότερα και παλαιότερα franchises όλων των εποχών. Αρκεί να θυμηθεί κανείς πως το πρώτο Doom κυκλοφόρησε το 1993 για τα MS-DOS, πριν καλά-καλά κυκλοφορήσουν τα Windows 95. Ας περάσουμε όμως στο σήμερα και στη συνέχεια του Reboot για το Doom, που κυκλοφόρησε το 2016.

Δεν πέρασε λίγος καιρός, από την επίσημη ημερομηνία κυκλοφορίας του Doom Eternal και το μεγάλο ερώτημα όλων των φανατικών οπαδών και μη, δεν είναι άλλο από το να δούνε αν παραγράφονται τα οποιαδήποτε “κακώς” κείμενα, είχε αφήσει ο προκάτοχος του, στους παίκτες το 2016. Το σίγουρο είναι πως το Doom Eternal, μας παρουσιάζεται βελτιωμένο σε όλους τους τομείς, με την id Software να κάνει θαύματα στον τεχνικό τομέα και όχι μόνο. Ας περάσουμε όμως, να δούμε σε βάθος, τους λόγους για τους οποίους ο οποιοσδήποτε φανατικός παίκτης των shooter παιχνιδιών και ειδικότερα των Doom, πρέπει να ασχοληθεί μαζί του. Ξεσκονίστε από το ράφι τη κοντόκανη καραμπίνα σας και πάμε να σφάξουμε τις ατελείωτες ορδές δαιμόνων που επιτίθενται στη γη, σε αυτή τη φρενήρης και γεμάτη αδρεναλίνη περιπέτεια που προσφέρει το Doom Eternal.

DOOM Eternal - Review

Κάπου εδώ, θεωρείται επιτακτική η ανάγκη να ξεκινήσουμε τη «κριτική» μας για το Doom Eternal, με έναν ανορθόδοξο τρόπο. Για αρχή, θα πρέπει να αφιερώσουμε λίγο από το χρόνο μας, για να αναφερθούμε στο τεχνικό τομέα και στον υπέροχο κόσμο του. Η αλήθεια είναι πως η id Software έχει επιτύχει θαύματα με τη νέα μηχανή γραφικών της, την id Tech 7 και κυριολεκτικά η id, δίνει τα ρέστα της! Τη στιγμή που κάποιος πατάει το κουμπί “Play” και αναλαμβάνει το ρόλο του Doom Slayer, το πρώτο πράγμα που αντικρύζει, είναι το πόσο όμορφα κατασκευασμένος είναι ο κόσμος του παιχνιδιού. Θα εκπλαγείτε με τη τρομερή λεπτομέρεια που υπάρχει παντού μέσα στον κόσμο του Doom και με το πόσο μαγευτικά είναι τα τοπία που αντικρίζονται στο βάθος του ορίζοντα, με τα διάφορα καιρικά φαινόμενα, να δηλώνουν ηχηρά το παρών τους. Από τις αστραπές, τις φωτιές και τα διάφορα ‘δαιμονικά’ πλάσματα που πετάνε στους αιθέρες, μέχρι και τις απίστευτα καλοσχεδιασμένες φωτοσκιάσεις που αντανακλώνται πάνω στην επιφάνεια του εκάστοτε αντικειμένου.

Όσον αφορά τα γραφικά, αυτά είναι απλά πανέμορφα και η αλήθεια είναι, πως εύκολα κατατάσσονται σε μία κατηγορία εφάμιλλη με αυτή του Gears 5 και του Star Wars: Jedi Fallen Order. Κυριολεκτικά, είναι από τα πιο όμορφα παιχνίδια που έχουμε δει σε αυτή τη γενιά και μιλάμε για ένα τίτλο που δοκιμάστηκε στο Xbox One S, ένα χαρακτηριστικό που από μόνο του λέει πολλά. Το αξιοπερίεργο και αξιοθαύμαστο, είναι πως τα frame rates παρέμεναν σε πολύ υψηλά επίπεδα, σχεδόν πάντα καρφωμένα στα 60 frames, με τη πτώση να γίνεται αντιληπτή σε ελάχιστες περιπτώσεις και αυτό χωρίς να χαλάει την εμπειρία χρήσης. Άλλωστε, πιστέψτε με, η μάχη είναι τόσο φρενήρης, που δεν θα καταλάβετε σε αυτές τις 2-3 περιπτώσεις τα frame drops. Το μόνο που θα σας νοιάζει, είναι να διαφυλάξετε τον *μπιπ*  σας, που θα προσπαθεί να ξεφύγει από τις ατελείωτες ορδές δαιμόνων και τεράτων.

Επίσης πρέπει να αναφέρουμε και τον τρόπο που ενσωματώνεται το HDR στο Doom Eternal. Σας είπα πριν τις διάφορες φωτοσκιάσεις, οι οποίες με το τρόπο που έχει υλοποιηθεί η χρήση του HDR στην id Tech 7, απογειώνουν τον οπτικοακουστικό τομέα, αφήνοντας σε κυριολεκτικά με το στόμα ανοικτό.

Όλα καλά, όλα ωραία μέχρι εδώ. Φτάσαμε στο σημείο που πρέπει να πούμε και δύο λόγια για τη πλοκή του Doom Eternal και για το τεράστιο lore (μέσο διαφόρων collectibles), που διέπει τον κόσμο του. Από ιστορία μη περιμένετε πολλά πράγματα. Το Doom αναφέρεται κυρίως στους λάτρεις των first-person shooter παιχνιδιών, με το lore του παιχνιδιού, μέσο των διαφόρων collectible να αποτελεί την εξαίρεση στον κανόνα. Δύο χρόνια περάσανε λοιπόν από τα γεγονότα που συνέβησαν στο Doom 2016 και στο Doom Eternal, θα αναλάβετε το ρόλο του Doom Slayer. Η γη δέχεται μία επίθεση άνευ προηγουμένου από τις δαιμονικές δυνάμεις, με το 60% του πληθυσμού να έχει εξαφανιστεί. Όσοι επιβίωσαν, διοικούνται πλέον από τη Union Aerospace Corporation η οποία έχει διαφθαρεί εντελώς και ο υπόλοιπος πληθυσμός έχει τραπεί σε φυγή σε άλλους πλανήτες ή έχουν γίνει μέλη της αντιστασιακής οργάνωσης με το όνομα ARC. Ο Doom Slayer έχει πλέον υπό τη κατοχή ένα νέο “σπίτι”, το fortress και με τη βοήθεια της A.I. που ακούει στο όνομα Vega, αλλά και με ό,τι έχει απομείνει από τον Dr. Samuel Hayden, θα προσπαθήσει να σκοτώσει τους Priests και το αγγελικό πλάσμα Khan Mayk, που προσπαθούν να θυσιάσουν την ανθρωπότητα για να αποτρέψουν αυτή τη δαιμονική επίθεση.

Τώρα πως κατάφερε η id και έφτιαξε ένα τόσο τεράστιο κόσμο, κάτω από τον οποίο κρύβεται μία πολυπλοκότερη ιστορία, γεμάτη θρύλους και ένα πλουσιότατο γενεαλογικό δέντρο Θεοτήτων και Δαιμόνων, είναι απορίας άξιο και μόνο συγχαρητήρια αξίζουν στην ομάδα ανάπτυξης, για αυτό το επίτευγμα. Μην ξεχνάτε άλλωστε, πως ο πυρήνας και το DNA του Doom Eternal, αφορά το shoot n run και τον ατελείωτο ‘μαζοχισμό’ που προσφέρουν οι «αρένες» μάχης του. Ένα χαρακτηριστικό που θα αναπτύξουμε εκτενώς , λίγο παρακάτω στο review μας.

DOOM Eternal - Review

Τι τύχη θα είχε όμως ο Doom Slayer, χωρίς το οπλοστάσιο και τον εξοπλισμό του, απέναντι στις ορδές δαιμόνων που καλείται να αντιμετωπίσει. Έτσι λοιπόν, ο πρωταγωνιστής μας, είναι εξοπλισμένος με μία πληθώρα όπλων, εκ των οποίων το κάθε ένα από αυτά, χρησιμεύει για την αντιμετώπιση διαφορετικής κατηγορίας δαιμόνων. Και φυσικά, το κάθε ένα από αυτά τα όπλα, διαθέτει και δύο “skill trees” με τις αντίστοιχες αναβαθμίσεις και ιδιότητες. Το οπλοστάσιο σας αποτελείται από 8 range όπλα (τη Combat Shotgun, τη Super Shotgun, το Heavy Cannon, το Rocket Launcher, το Plasma Rifle, το BFG 9000 και τη Ballista). Φυσικά υπάρχουν και 2 melee όπλα, όπως είναι το Chainsaw και το Crucible Blade. Το θέμα με το Doom Eternal, είναι πως τα παράπονα του κοινού εισακούστηκαν από το Doom 2016 και βελτιώνει πάρα πολλά τα στοιχεία στο gameplay που χρειάζονταν να «φρεσκαριστούν» και να εξελιχθούν.

Πέρα από αυτό το πλήρες οπλοστάσιο, ο Doom Slayer διαθέτει και κάποιους Ρούνους (εννέα στο σύνολο τους) για να σας βοηθήσουν στη μάχη. Αυτοί οι Ρούνοι, προσδίδουν κάποιες επιπλέον ιδιότητες στο χαρακτήρα σας, βοηθώντας σας στην εκάστοτε μάχη. Εδώ πρέπει να τονίσουμε το γεγονός, πως μέχρι τρεις ρούνους μπορείτε να έχετε ενεργοποιημένους ταυτόχρονα. Οπότε θέλει πολύ προσοχή στο ποιους ρούνους θα επιλέξετε και στο πως θα τους προσαρμόσετε στο gameplay σας. Ακόμα και η στολή που φοράτε, δέχεται διαφόρων ειδών αναβαθμίσεις. Από το Grenade Launcher και το Ice Canon που διαθέτει, μέχρι και το πόσο ποσοστό του χάρτη «ανοίγεται» καθώς προχωράτε μέσα στη πίστα.

Μία από αυτές τις προσθήκες που βελτιώνουν το gameplay, είναι πως το chainsaw πλέον, κάθε φορά που σφάζεται κάποιο “Διαβολάκι” κατώτερης κατηγορίας, πετάει πλέον πυρομαχικά και μερικές μπάρες ζωής, αλλά και armor. Τα Glory Kills είναι απολαυστικότατα. Προσφέρουν μία σανίδα σωτηρίας, και μας γλυτώνουν από βέβαιο θάνατο γεμίζοντας με κάποια ενέργεια το χαρακτήρα μας. Το εντυπωσιακό είναι πως για κάθε τύπο δαίμονα ή τέρατος που υπάρχει στο Doom Eternal, υπάρχουν παραπάνω από ένα animation για τα Glory Kills. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να προσδίδεται μία πάρα πολύ σημαντική αξία στον τεχνικό τομέα και στη φρενήρη δράση που προσφέρει το παιχνίδι, αλλά και ένα κλάσμα δευτερολέπτου αγαλλίασης για τον χρήστη, πως δεν θα δει (για ακόμη μία φορά) το loading screen, επειδή πολύ απλά πέθανε.

Και κάπου εδώ, πρέπει να διαχωρίσουμε το Doom Eternal σε τρεις βασικές κατηγορίες που απαρτίζουν το level design και το σύστημα μάχης. Εν αρχή, το level design του εκάστοτε χάρτη και της οποιασδήποτε πίστας, έχει περάσει σε άλλα επίπεδα, αφού είναι απλά καταπληκτικό! Πλέον οι χάρτες μεγαλώνουν, γίνονται πιο ανοικτοί και τοποθετούνται ειδικοί στύλοι, για να κάνετε double jumps και double-dash jumps, στη προσπάθεια σας να ξεφύγετε από το οποιοδήποτε τέρας που παραμονεύει δίπλα σας. Επιπρόσθετα, πλέον υπάρχουν και κάποιοι ειδικοί «προωθήτηρες», οι οποίοι σας εκτοξεύουν ψηλά στον αέρα για να αποφύγετε τους εχθρούς.

Αυτό, έχει σαν αποτέλεσμα να εισάγονται και ορισμένα στοιχεία platforming στο Doom. Τώρα το στοιχείο αυτό (platforming) σε ένα Doom παιχνίδι, με ‘προσπερνάει’ από τη μία πτυχή της υπόθεσης, από την άλλη δε, το βρήκα πολύ σωστά δομημένο και εθιστικό, καθώς εξυπηρετεί και το δεύτερο στοιχείο που απαρτίζει το level design, που δεν είναι άλλο από την εξερεύνηση. Σε κάθε χάρτη, υπάρχουν κάποια collectibles, κρυφές ζωές, νομίσματα για αναβαθμίσεις, cheat codes υπό τη μορφή 2HD floppy disks, τα οποία για να τα βρείτε πρέπει πολύ απλά να εξερευνήσετε το χάρτη.

DOOM Eternal - Review

Έτσι λοιπόν, φτάνουμε στο τρίτο και κυριότερο σημείο του level design του παιχνιδιού, που δεν είναι άλλο από τις Αρένες. Στο Doom 2016, πριν αρχίσει η εκάστοτε μάχη, πήγαινες στο Gore Nest να πατήσεις το «μαγικό» κουμπί και ξεκινούσε η μάχη. Πλέον, Υπάρχουν οι αρένες, οι οποίες είναι ξεκάθαρες στο χάρτη από το ειδικό σήμα που έχουν. Αυτές, θυμίζουν πολύ έντονα το τρόπο λειτουργίας που υπήρχε στο Quake Arena 2. Οι μάχες αυτές είναι βίαιες, πανδύσκολες, φρενήρεις και το μόνο σίγουρο είναι πως κάθε φορά που θα τελειώνετε την οποιαδήποτε αρένα, θα χρειάζεστε και λίγα λεπτά για να ηρεμήσετε. Κυριολεκτικά, πετάγονται διαφόρων ειδών τέρατα και δαίμονες, σε οποιοδήποτε σημείο της πίστας και το μόνο που έχετε να κάνετε για να ξεφύγετε από αυτά, είναι να τρέχετε σε όλο το χάρτη και να πυροβολείτε. Ακόμα και στα μικρότερα επίπεδα δυσκολίας, οι μάχες δεν σταματούν να είναι άκρως προκλητικές και να σου ανεβάζουν στους 120 τους παλμούς….για πλάκα! Ευτυχώς, το Super Shotgun διαθέτει και το “Meet Hook” το οποίο χρησιμεύει σαν ένα γάντζο, για να ταξιδεύετε σε μακρινές αποστάσεις και να σκοτώνεται με Glory Kills ή το chainsaw τους κατώτερους δαίμονες, για να πάρετε λίγη ζωή. Καλό είναι να συνηθίζετε από τώρα στην ιδέα, πως η ζωή σας θα κυμαίνεται σχεδόν σε μηδενικά επίπεδα, καθ’όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού. Με ποιο απλά λόγια, η κάθε αρένα, αποτελεί και ένα mini boss, για να μη πω boss fight καλύτερα.

DOOM Eternal - Review

Στο σημείο αυτό βέβαια, έχω κάποιες πάρα πολύ σοβαρές ενστάσεις. Το στοιχείο αυτό δεν αποτελεί spoiler, αλλά προειδοποίηση για τη ψυχική υγεία και ηρεμία των παικτών. Σε κάποια φάση, εμφανίζεται ένα σαδομαζοχιστικό miniboss, ο Marauder. Αυτό ο κύριος λοιπόν, έχει μία ασπίδα και είναι άτρωτος από κοντινές και μακρινές επιθέσεις. Α ναι, ξέχασα και από τα Super Weapons! Σαν μην έφτανε αυτό, έχει υπό τον έλεγχο του και ένα hell hound, το οποίο σας κυνηγάει αδυσώπητα. Για να το σκοτώσετε, θα πρέπει να βρίσκεται σε «μεσαία» απόσταση από αυτόν και τη στιγμή που θα πρασινίσουν τα μάτια του, θα πρέπει να τον πυροβολήσετε. Αν δε με απατά η μνήμη μου, χρειάζεται περίπου δέκα φορές να τον πυροβολήσετε με τη Super Shotgun, ενώ ταυτόχρονα σας κυνηγάνε ένα σκασμό δαίμονες. Boos Fight είναι θα μου πείτε. Τι περίμενες, κάτι λιγότερο; Έλα μου όμως, που ο Marauder εμφανίζεται πάρα πολλές φορές στη συνέχεια του παιχνιδιού και σας κάνει τη ζωή πατίνι! Δηλαδή εντάξει. Εκεί που το παιχνίδι σου έχει πετάξει μέσα στη μούρη σου ό,τι είδος τέρατος μπορείτε να φανταστείτε, πετάει και αυτόν, για το κερασάκι στη τούρτα. Το θέμα είναι πως στο τέλος το συνήθισα και μου άρεσε αυτός ο ‘μαζοχισμός’, αφού η δράση ‘απογειωνόταν’ και η αδρεναλίνη βαρούσε κόκκινο.

DOOM Eternal - Review

Αφού μιλήσαμε για το campaign και τις Αρένες που το διακατέχουν, πρέπει να πούμε δύο λόγια και για το multiplayer του Doom Eternal, που ακούει στο όνομα Battlemode. Το multiplayer αυτό mode, είναι ένα 2VS1 PvP mode, που αποτελείται από πολλαπλούς γύρους/rounds. Ο ένας παίκτης χειρίζεται ένα πάνοπλο Doom Slayer, ενώ οι άλλοι δύο παίκτες, χειρίζονται από έναν δαίμονα έκαστος και προσπαθούν να εξοντώσουν τον Slayer. Προς στιγμήν, υπάρχουν 5 δαίμονες διαθέσιμοι, με τους υπόλοιπους να καταφθάνουν με κάποιο επόμενο update.

Στη συνέχεια μέσω ενός μελλοντικού update, θα φτάσει και το Invasion mode. Σε αυτό, θα μπορούν οι χρήστες να χειρίζονται κάποιον δαίμονα και να προσπαθούν να σκοτώσουν τον παίκτη στο single-player campaign του. Μία επιλογή, που θα μπορεί να αφαιρεθεί, εφόσον ο παίκτης το επιθυμεί.

Στο μουσικό τομέα τώρα, οι διάφορες ροκ και μέταλ μουσικές, δίνουν τα ρέστα τους και ειλικρινά, δε μπορώ να σκεφτώ κάποιο άλλο είδος μουσικής που θα ταίριαζε καλύτερα στο φρενήρη και γεμάτο αδρεναλίνη ρυθμό, που προσφέρει το παιχνίδι. Από την άλλη μεριά, οι μελωδίες του Mick Gordon, είναι κάπως εφάμιλλες με αυτές του Doom 2016, χωρίς να με προβληματίζει ιδιαίτερα. Το μόνο σίγουρο είναι, πως οι λάτρεις αυτού του είδους μουσικής, θα εκτιμήσουν το Doom Eternal ακόμα περισσότερο. Άλλωστε τη στιγμή που θα προσπαθείτε να ξεφύγετε από τους δαίμονες και τα τέρατα, λίγη σημασία θα δώσετε στο soundtrack και θα κάνετε πράξη, το “Σώζων εαυτόν σωθήτω”.

DOOM Eternal - Review

Σε ένα γενικότερο πλαίσιο, το Doom Eternal, μπορεί να χαρακτηριστεί ως μία πηγή ανεξέλεγκτης έκκρισης αδρεναλίνης, η οποία πλαισιώνεται υπερβολικά απόστοιχεία πώρωσης και “μαζοχιστικών” τάσεων ταυτοχρόνως! Έρχεται σαφώς εξελιγμένο σε σχέση με το προκάτοχό του και διορθώνει όλα τα “κακώς ” κείμενα που εμφανίζονταν σε αυτό. Αποτελεί ένα first-person shooter, που όλοι οι λάτρεις του είδους πρέπει να έχουν υπό τη κατοχή τους και ειδικότερα, όσοι είναι fan του franchise γενικότερα. Η id Software έχει δουλέψει με πάρα πολύ μεράκι στο Doom Eternal και φαίνεται σε κάθε στροφή, σε κάθε περιοχή και σε κάθε ένα collectible που προσπαθείς να βρεις μέσα στο χάρτη. Ορίζει νέα “επίπεδα δυσκολίας”, ενώ μαθαίνει ταυτόχρονα στους παίκτες να κάνουν ασκήσεις ηρεμίας, υστέρα από κάθε μία αρένα που συναντούν στο διάβα τους.


Ευχαριστούμε την IGE S.A που μας παραχώρησε το παιχνίδι για τις ανάγκες αυτού του Review

Δοκιμάστηκε σε : XBOX One S
Developerid Software
Εκδότης : Bethesda Softworks
Ημερομηνία Κυκλοφορίας : Πέμπτη, 19 Μαρτίου 2020

9
ΤΡΟΜΕΡΟ
  • DOOM Eternal 9

Με την περιήγησή σας στο xbox365.gr, αποδέχεστε τη χρήση cookies που ενισχύουν σημαντικά την εμπειρία χρήσης. Αποδοχή Διάβασε περισσότερα